SCHEMAT TECHNOLOGICZNY OCZYSZCZALNI ŚCIEKÓW W WĘGROWIE

Eksploatowana przez PWiK Sp. z o.o. miejska oczyszczalnia ścieków w Węgrowie jest oczyszczalnią mechaniczno biologiczną pracującą w oparciu o metodę osadu czynnego.

W okresie swej ponad 20-letniej pracy obiekt został poddany kilku modernizacjom. Obecnie do budynku pompowni dopływają grawitacyjnie, przewodem o średnicy DN 800, ścieki pochodzące z trzech różnych źródeł. Ścieki miejskie i zanieczyszczenia z zakładu mleczarskiego dostają się na teren oczyszczalni systemem kanalizacyjnym. Transport asenizacyjny dostarcza ścieki do zlewni, skąd po przejściu przez zainstalowane tam sito spiralne ten rodzaj nieczystości także dostaje się do pompowni.

Wewnątrz pompowni ścieki z przewodu doprowadzającego dostają się do koryta zainstalowanego nad zbiornikiem czerpalnym. W korycie jest zainstalowana krata schodkowa czyszczona mechanicznie, zatrzymująca większe zanieczyszczenia w wyniku procesu cedzenia mechanicznego. Po oczyszczeniu na kracie ścieki przepływają do zbiornika czerpalnego. Ze zbiornika za pomocą pomp są przetłaczane do piaskownika (PIA).

Podczas normalnej pracy oczyszczalni użytkowany jest piaskownik odśrodkowy pionowy zintegrowany z separatorem piasku. Stary piaskownik dwukomorowy o przepływie poziomym dalej może być wykorzystywany w układzie technologicznym.

Piaskowniki są połączone w układ równoległy. W piaskowniku następuje oddzielenie od przepływających ścieków zanieczyszczeń mineralnych, głównie piasku, które są gromadzone w kontenerze i później mieszane z osadem przeznaczonym do kompostowania.

Po oczyszczeniu mechanicznym ścieki w sposób grawitacyjny trafiają do zbiornika uśredniającego napowietrzanego (ZUNap). Jest to początek drogi biologicznego oczyszczania ścieków. W komorze tego zbiornika następuje wymieszanie, napowietrzenie i odświeżenie jej zawartości. Jest to realizowane przez urządzenia typu AQUA-JET i napowietrzanie drobnopęcherzykowe za pomocą rusztów z dyfuzorami. Źródłem powietrza dla dyfuzorów są dmuchawy umieszczone w górnej części budynku pompowni recyrkulacyjnej - stacji dmuchaw (SD II). W 2002 roku zrealizowano projektu adaptacji zbiornika uśredniającego napowietrzanego na komorę osadu czynnego. W obecnym czasie zbiornik pracuje jako komora z osadem czynnym. Recyrkulacja do ZUNap odbywa się z KOCz za pomocą mieszadła pompującego. W przypadku wystąpienia awarii lub okresowego czyszczenia właściwej komory z osadem czynnym ścieki wraz z osadem mogą być odprowadzane bezpośrednio do osadników wtórnych przez zainstalowane w zbiorniku koryto przelewowe.

Uśrednione ścieki przepływają do komory osadu czynnego (KOCz) otworem wykonanym w ścianie dzielącej oba zbiorniki. Komora jest w środkowej części przedzielona pionową przegrodą, której długość wynosi ok. 2/3 długości całej komory. W KOCz można wyróżnić trzy strefy. Na dwóch przeciwległych krańcach, gdzie znajdują się z jednej strony wlot a z drugiej odprowadzenie ścieków, występują strefy niedotlenione. Natomiast w części środkowej komory, w miejscu zainstalowania rusztów z dyfuzorami, strefa tlenowa. Dopływ powietrza do dyfuzorów zapewniają dmuchawy zlokalizowane w budynku stacji dmuchaw (SD I). Dwa mieszadła przydenne zainstalowane w basenie wywołują ruch okrężny ścieków wokół przegrody. W takim przypadku nie można w sposób jednoznaczny określić granic stref w których następują zmiany form związków biogennych. Procesy takie jak: nitryfikacja, denitryfikacja, defosfatacja zachodzą w sposób symultaniczny. KOCz jest podstawowym obiektem oczyszczalni, w którym zachodzą procesy biologiczne prowadzące do redukcji zawartości w ściekach zanieczyszczeń organicznych i biogennych.

Z KOCz poprzez koryto przelewowe mieszanina ścieków i osadu grawitacyjnie przepływa do komory rozdzielczej (KR), skąd w jednakowych proporcjach jest kierowana do dwóch identycznych, radialnych osadników wtórnych (OWt). Następuje w nich oddzielenie osadu od oczyszczonych ścieków. Pozbawione osadu ścieki, grawitacyjnie odpływają kanałem betonowym do odbiornika, przepływając po drodze przez koryto pomiarowe umożliwiające określenie natężenia odpływu. Obok koryta pomiarowego w niewielkim budynku zainstalowane jest urządzenie automatycznie zliczające ilość przepływających przez koryto ścieków.

Osad zgromadzony w osadnikach wtórnych, poprzez komorę rozdziału osadu, jest w części recylkulowany do KOCz, a w części usuwany z układu jako osad nadmierny.

Za recylkulację osadu odpowiadają pompy zlokalizowane w budynku pompowni recylkulacyjnej (PR). Recylkulacja odbywa się praktycznie 24 godziny na dobę.

Osad nadmierny kierowany jest do komór tlenowej stabilizacji (KTS) przy użyciu pomp umieszczonych w budynku pompowni głównej, w jej wydzielonej części - pompowni osadu nadmiernego. KTS składa się z dwóch basenów, wewnątrz których zainstalowane są ruszty z dyfuzorami zapewniające napowietrzanie stabilizowanego osadu. Sprężone powietrze jest dostarczane ze stacji dmuchaw II (SD II). Osad jest przetrzymywany w komorze około 12 dób.
Tak przygotowany osad jest grawitacyjnie kierowany do stacji odwadniania osadów. Tam następuje zmniejszenie uwodnienia osadu na prasie taśmowej. Po tym procesie otrzymuje się osad zawierający 13 - 15% suchej masy. W przypadku konieczności usuwania tak dużej ilości osadu nadmiernego, że wówczas objętość KTS byłaby niewystarczająca, istnieje możliwość odprowadzania osadu do komór fermentacyjnych. W nich osad jest stabilizowany pod wpływem procesów fermentacji. Później osad może być również odwadniany na prasie. Po odwodnieniu osad jest składowany czasowo i wykorzystywany rolniczo lub przyrodniczo.